Niewłaściwa identyfikacja typu placówki

Niewiele jest błędów w identyfikacji szkół. Nadal jednak pojawiają się błędy w identyfikacji placówek oświatowych. Najczęściej niewłaściwie identyfikowane są placówki oświatowo-wychowawcze (art. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty) i placówki kształcenia ustawicznego oraz placówki kształcenia praktycznego (art. 2 pkt 3a ustawy o systemie oświaty). Do tych pierwszych zaliczają się szkolne schroniska młodzieżowe oraz placówki wychowania pozaszkolnego, wśród których wyróżniamy:

1. pałace młodzieży,
2. młodzieżowe domy kultury,
3. międzyszkolne ośrodki sportowe,
4. ośrodki politechniczne,
5. ogniska pracy pozaszkolnej,
6. ogrody jordanowskie,
7. pozaszkolne placówki specjalistyczne

Działalność publicznych placówek tego typu regulowana jest przez rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 marca 2005 r. w sprawie rodzajów i szczegółowych zasad działania placówek publicznych, warunków pobytu dzieci i młodzieży w tych placówkach oraz wysokości i zasad odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci w tych placówkach (Dz. U. Nr 52, poz. 467, z późn. zm.). Placówki niepubliczne mogą nosić inne nazwy. W SIO zarezerwowany jest dla nich typ: niepubliczna placówka oświatowo-wychowawcza w systemie oświaty. Istotnym wyróżnikiem placówek oświatowo-wychowawczych, wynikającym wprost z ustawy o systemie oświaty i potwierdzonym w ww. rozporządzeniu jest to, że ich podstawową funkcją jest umożliwianie rozwijania zainteresowań i uzdolnień, korzystania z różnych form wypoczynku i organizacja czasu wolnego dzieci i młodzieży.

Inną funkcję do spełnienia mają placówki kształcenia ustawicznego i placówki kształcenia praktycznego. Kształcenie ustawiczne zdefiniowane jest w art. 3 pkt 17 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie z tą definicją przez kształcenie ustawiczne należy rozumieć kształcenie w szkołach dla dorosłych, a także uzyskiwanie i uzupełnianie wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych przez osoby, które spełniły obowiązek szkolny, tzn. przez osoby, które ukończyły osiemnasty rok życia. Placówki kształcenia ustawicznego i placówki kształcenia praktycznego mogą być publiczne lub niepubliczne. Działalność publicznych placówek tego rodzaju reguluje rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 13 czerwca 2003 r. w sprawie rodzajów i organizacji publicznych placówek kształcenia ustawicznego i publicznych placówek kształcenia praktycznego, w tym publicznych ośrodków dokształcania i doskonalenia zawodowego (Dz. U. Nr132, poz. 1225). W SIO dla placówek publicznych używa się określeń:

1. centra kształcenia ustawicznego ze szkołami,
2. centra kształcenia ustawicznego - bez szkół,
3. centra kształcenia praktycznego,
4. ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego.

Niepubliczne ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego mogą wskazać jako typ placówkę wymienioną w pkt 4. Pozostałe niepubliczne placówki kształcenia ustawicznego i placówki kształcenia praktycznego - niezależnie od używanej nazwy własnej - powinny się identyfikować jako typ niepubliczna placówka kształcenia ustawicznego i praktycznego.